Kisah Ke-17: Abu al-Hasan al-Kharaqani
Telah menjadi kebiasaan bagi Abu Yazid untuk mengunjungi makam para syuhada dan aulia Allah. Setiap tahun, apabila beliau tiba di Khurqan, beliau akan menarik nafas panjang seolah-olah sedang menghidu bau bunga yang harum.
Apabila ditanya oleh murid-muridnya dari manakah datangnya bau yang harum itu, beliau menjawab bahawa akan lahir di bandar tersebut seorang hamba Allah yang bernama Abu al-Hasan. Kedudukan kerohaniannya kelak akan lebih tinggi daripada beliau. Beliau juga akan menghabiskan hayatnya bersama keluarga dan bekerja sebagai seorang petani.
Beberapa tahun kemudian, Abu al-Hasan pun dilahirkan. Setelah usianya mencapai 20 tahun, beliau mula mengunjungi makam Abu Yazid setiap hari. Selepas menunaikan solat di makam tersebut, beliau berdoa:
"Ya Allah, kurniakanlah kepadaku sebahagian daripada kurniaan yang telah Engkau berikan kepada Abu Yazid."
Selama 12 tahun beliau melakukan perkara tersebut.
Pada suatu hari, ketika beliau dalam perjalanan pulang dari makam itu, tiba-tiba beliau terdengar satu suara dari makam tersebut yang berkata:
"Wahai Abu al-Hasan, segala kerohanianku adalah hadiah daripada Allah kepadaku."
Abu al-Hasan menjawab:
"Tuan, saya dilahirkan 309 tahun selepas zaman tuan. Bagaimanakah saya dapat menghadiahkan kerohanian saya kepada tuan?"
Suara itu menjawab lagi:
"Saya pernah menghadapi halangan dalam perjalanan kerohanian saya. Oleh itu, saya berdoa kepada Allah agar halangan tersebut dihapuskan.
Kemudian, saya terdengar suara ketuhanan yang berkata, 'Berdoalah kepada nur yang akan meliputi dirimu apabila kamu mengunjungi Khurqan pada kali ini.'
Apabila saya sampai di Khurqan, saya benar-benar bertemu dengan nur tersebut yang meliputi ruang dari bumi hingga ke langit. Saya pun berdoa sebagaimana yang diperintahkan oleh Allah. Sejak daripada peristiwa itu, segala halangan dalam perjalanan kerohanian saya telah dihapuskan."
Apabila Abu al-Hasan pulang selepas peristiwa tersebut, beliau merasakan bahawa dirinya telah menerima suatu kurniaan yang luar biasa daripada Allah.
Beliau mampu menghabiskan bacaan al-Quran dalam tempoh 24 jam, sedangkan sebelum peristiwa tersebut, beliau sendiri tidak mengetahui cara membaca al-Quran.
Nota semakan: Saya telah membetulkan nama Khurqan dan menyusun bahagian dialog supaya lebih mudah difahami. Namun, frasa "309 tahun" dan beberapa dialog berkaitan pengalaman kerohanian merupakan maklumat daripada teks asal yang elok disemak dengan sumber rujukan asal. Saya tidak mengesahkan kesahihan sejarah atau riwayat kisah ini.
Kisah Abu al-Hasan al-Kharaqani
Pada suatu hari, Abu al-Hasan sedang menggali tanah di sekitar rumahnya. Tiba-tiba, beliau menemui wang perak. Beliau menutup semula lubang tersebut lalu menggali tempat yang lain. Di situ pula, beliau menemui emas.
Beliau menutup lubang itu dan menggali tempat yang ketiga. Kali ini, beliau menemui intan. Lubang itu juga ditutupnya. Kemudian, beliau menggali tempat yang keempat dan menemui berlian.
Beliau menutup semula lubang tersebut lalu berdoa:
"Oh, Tuhanku! Walaupun aku memperoleh seluruh harta dunia dan harta akhirat kelak, aku tidak akan menukarkannya dengan melihat wajah-Mu."
Pada suatu hari, seorang sufi duduk di samping Abu al-Hasan. Sufi tersebut cuba menunjukkan keramatnya dengan mengeluarkan seekor ikan hidup dari sebuah bekas berisi air yang diletakkan di hadapan Abu al-Hasan.
Abu al-Hasan pula meletakkan tangannya ke dalam api dapur yang sedang menyala di hadapannya. Kemudian, beliau mengeluarkan seekor ikan hidup dari dalam api tersebut.
Sufi itu kemudiannya mencabar Abu al-Hasan supaya melompat bersamanya ke dalam api untuk melihat siapa yang akan terus hidup selepas memasuki api tersebut.
Abu al-Hasan menjawab:
"Pada pendapatku, menunjukkan keramat bukanlah perkara yang baik. Marilah kita menenggelamkan diri dalam lautan ketiadaan, kemudian muncul semula dengan mengenakan pakaian kewujudan."
Mendengar jawapan tersebut, sufi itu pun terdiam.